Roulettenburg Dostojewskiego
Gracz (1866): najlepsza książka o ruletce, napisana przez człowieka, który przy niej przegrywał, w dwadzieścia sześć dni.

Dostojewski podyktował Gracza, by spłacić długi zaciągnięte przy stołach w Wiesbaden i Homburgu. Narrator, Aleksiej, opisuje kasyno uzdrowiskowe, systemy gry, pewność, że seria musi się skończyć, i poczucie wygranej jako olśnienia, z dokładnością, której żaden matematyk nie przewyższył.
Okoliczności
W 1866 Dostojewski był winien wydawcy powieść do 1 listopada, inaczej tracił na dziewięć lat prawa do swoich dzieł. W 1863 i 1865 wiele przegrał w ruletkę w niemieckich uzdrowiskach, zastawiając swoje rzeczy i biżuterię żony. Wynajął stenografkę, Annę Snitkinę, i podyktował Gracza między 4 a 29 października, kończąc z kilkudniowym zapasem. Rok później ożenił się z Anną. Grał do 1871, potem przestał całkowicie.
Roulettenburg
Miasto to Wiesbaden, Homburg i Baden-Baden w jednym: Kurhaus, promenada, rosyjska rodzina żyjąca na kredyt w oczekiwaniu na śmierć babki. Sceny w kasynie są precyzyjne. Aleksiej opisuje zawołania krupierówludzieKrupierOsoba prowadząca grę przy stole do ruletki.Czytaj całość →, pole zakładówsprzętPole zakładówWydrukowana na stole siatka do stawiania zakładów. Także: stół, filc, sukno.Czytaj całość →, stawki, tłum przy stole, „systemy”, które gracze realizują z notesami, i sposób, w jaki mówią o numerach, jakby miały zamiary. Każdy szczegół zgadza się ze stronami o ruletce w tym serwisie; książka jest źródłem pierwotnym.
Babka
Wielka scena powieści: Antonida Wasiljewna, bogata babka, na której śmierć czeka rodzina, przybywa do Roulettenburga w lektyce, jest wwożona do stołów, stawia na zerokołoZeroJedyna zielona przegródka, której nie pokrywa żadna szansa prosta ani zakład na tuzin lub kolumnę; źródło przewagi kasyna. Także: pojedyncze zero, 0.Czytaj całość →, bo powiedziano jej, że płaci 35 do 1, i trafia. Stawia na zero znowu. I znowu. W ciągu dwóch dni traci większość majątku, uparta przy zerze, pewna, że musi wypaść, a krewni patrzą, jak ich spadek przechodzi przez stół, zakład po zakładzie na jeden numerzakładJeden numer (straight up)Pojedynczy numer, płaci 35:1.Czytaj całość →. To najlepszy fikcyjny opis tego, co zakład 1/37 robi z człowiekiem, który widział, jak raz wypadł.
Wygrana Aleksieja
Pod koniec książki Aleksiej wygrywa w jedną noc dwieście tysięcy franków, głównie na czerwonezakładCzerwoneSzansa prosta: zakład na 18 czerwonych numerów. Po francusku: rouge.Czytaj całość → i na jeden numer, w serii zakładów opisanych spin po spinie. Czuje w tym momencie, że coś zrozumiał: że może kontrolować koło siłą woli. Wygrana zostaje wydana i znika w kilka stron. Książka rozumie, że ta wygrana była najgorszym, co mogło mu się przytrafić, co jest klinicznym spojrzeniem na sto lat przed powstaniem kliniki.
Pierwsza podróż do uzdrowisk; wygrywa, potem wiele przegrywa w Wiesbaden.
Znowu Wiesbaden; traci wszystko; pisze błagalne listy; Zbrodnia i kara powstaje po części w tym stanie.
Dyktuje Gracza w 26 dni, by dotrzymać umowy.
Żeni się z Anną Snitkiną; wyjeżdżają za granicę; gra w Homburgu, Baden-Baden i Saxon-les-Bains, wielokrotnie przegrywając.
Ostatnia odnotowana gra, w Wiesbaden. Pisze do Anny, że to koniec. Tak jest.
Niemieckie kasyna się zamykają. Gracz przeżywa stoły, które opisuje.
Dlaczego to najlepsza książka o ruletce
Bo niczego nie tłumaczy i wszystko oddaje trafnie. Strony matematyczne tego serwisu mówią, że spiny są niezależne, że systemy zmieniają przebieg sesji, a nie wartość oczekiwaną, że wygrana to wariancjamatematykaWariancjaMiara tego, jak szeroko wyniki rozrzucają się wokół wartości oczekiwanej. Wysoka dla zakładu na jeden numer, niska dla szans prostych.Czytaj całość →, która sprawia wrażenie umiejętności. Dostojewski pokazuje człowieka, który wierzy w przeciwieństwo każdego z tych twierdzeń, po kolei, od środka, i sprawia, że czytelnik czuje tę wiarę. Arytmetyka mówi, co jest prawdą; powieść mówi, dlaczego to nie wystarcza.
Pytania
Wierzył w opanowanie: że spokojny gracz nie może przegrać. To złudzenie kontroli, a on opisał je lepiej niż ktokolwiek, sam mu ulegając.
Złożenie kilku. Głównym wzorem jest Wiesbaden.
Krótka: długi wieczór. Przeczytaj ją przed następną sesją, nie po niej.
Chwila oddechu

Opisał to złudzenie doskonale, wierząc w nie. Na tym polega ta książka.
Źródła
- Dostoevsky, F. The Gambler.
- Frank, J. Dostoevsky: The Miraculous Years, 1865–1871.
- Kavanagh, T. M. Dice, Cards, Wheels: A Different History of French Culture.