Joseph Jagger

Co pokazują dokumenty

Joseph Hobson Jagger urodził się 2 września 1830 w Shelf, między Bradford a Halifaxem. W wieku dwudziestu lat ożenił się z Matildą Townend; mieli czworo dzieci. Całe życie pracował w handlu suknem: jako magazynier, jako wspólnik w zakładzie klejenia przędzy osnowowej, jako wykańczalnik tkanin w Manchesterze. Spis ludności z 1861 roku nazywa go agentem handlującym bawełną i tkaninami wełnianymi, a jego testament z 1881 roku fabrykantem. Żaden dokument nie nazywa go inżynierem. To słowo, tak jak „mechanik”, pochodzi z książek o Monte Carlo.

W kwietniu 1860 jego manchesterska firma upadła, a „London Gazette” wymieniła go wśród niewypłacalnych dłużników, których sprawy miały być rozpatrzone na zamku w Lancasterze. Jego najmłodsze dziecko miało dwa lata. Jego biografka Anne Fletcher, prapraprabratanica Jaggera i historyczka dziedzictwa, odnalazła te ogłoszenia i ustaliła, że rodzina spłacała długi jeszcze piętnaście lat później. Nie znalazła żadnego bankructwa w roku 1880 ani 1881, choć kilka gazet umieściło je tam później.

Historia w pierwszej drukowanej wersji

Najwcześniejsza relacja to Monte Carlo Anecdotes and Systems of Play Victora Bethella (1901). Bethell nazywa go „Jaggers”, pisze, że był z Yorkshire i z zawodu mechanikiem, i nie podaje ani imienia, ani roku. W jego opowieści Jaggers wynajął sześciu pisarzy, posadził ich przy różnych stołach, by przez cały dzień zapisywali każdy numer, i po miesiącu znalazł słaby punkt w każdym kole. On i jego ludzie wygrali £120 000. Kasyno zaczęło co noc przenosić koła od stołu do stołu, a Jaggers rozróżniał je po drobnych znakach, rysie albo plamce w lakierze. Stracił £40 000 z wygranej i wyjechał z około £80 000, co przy ówczesnym kursie 25 franków za funta daje dwa miliony franków. Jedyna data u Bethella to stwierdzenie, że wszystko to zdarzyło się „ponad dwadzieścia lat temu”.

Bethell pisał dwie dekady po wydarzeniach i nie wymienia żadnego świadka. Fletcher przeszukała prasę lokalną, krajową i zagraniczną i nie znalazła żadnej wzmianki o wygranej, a gdy jej ojciec napisał do kasyna, odpowiedziano mu, że dokumenty z tego okresu zostały zniszczone.

Jak historia rosła

Każdy późniejszy autor coś dodawał i to właśnie te dodatki zna większość ludzi.

Kiedy tam był

Fletcher datuje pierwszą wizytę na rok 1880 lub 1881 na podstawie czterech dowodów. W spisie ludności z kwietnia 1881 Jaggera brakuje we własnym gospodarstwie domowym, a jako jego głowa wpisana jest żona. Akt notarialny z sierpnia 1881 wymienia go pod adresem 6 Greaves Street w Bradford, w domu, który kupił w tym samym roku, a w październiku sporządził testament człowieka z majątkiem. Czwarty dowód to jedyny zachowany przedmiot: pamiątkowy klucz w ozdobnym pudełku, przechowywany w rodzinie. Inskrypcja, od jego „przyjaciół i wielbicieli”, mówi o jego powodzeniu w ruletce przeciw bankowi w Monte Carlo, „rozciągającym się na okres czterech lat”, i nosi datę 1 maja 1884.

Fletcher odczytuje to jako kilka pobytów między mniej więcej 1880 a 1884 rokiem, a nie jeden tydzień. Jak długo obserwował i jak długo grał, nie jest nigdzie zapisane.

Kto z nim pojechał

Sześciu pisarzy Bethella nic nie potwierdza, a Fletcher zauważa, że w sali było wtedy tylko cztery albo pięć stołów do ruletki. Według jednej tradycji rodzinnej, spisanej przez przyjaciela, który widział zniszczone później listy, pojechał z nim najstarszy syn Alfred. Fletcher dodaje bratanka, Oatesa Jaggera, maszynistę kolejowego, na podstawie jego późniejszej niewyjaśnionej zamożności; to jej wniosek. Inna gałąź rodziny zawsze mówiła, że pojechał ze swoim brygadzistą. Pieniądze na wyjazd pożyczono od krewnych; o jednym z nich, kuzynie, wiadomo z nazwiska, że został spłacony.

Co zrobiło kasyno

Tu także pierwszym źródłem jest Bethell. Pisze, że kasyno zaczęło od przestawiania kół co noc od stołu do stołu, a gdy to zawiodło, wysłało człowieka do paryskiej firmy, która je produkowała. Firma zbudowała nowy zestaw kół z ruchomymi ściankami, tak że przegródkasprzętPrzegródkaJedno z 37 ponumerowanych zagłębień na rotorze. Także: komora, gniazdo.Czytaj całość →, która jednego dnia stała naprzeciw zerakołoZeroJedyna zielona przegródka, której nie pokrywa żadna szansa prosta ani zakład na tuzin lub kolumnę; źródło przewagi kasyna. Także: pojedyncze zero, 0.Czytaj całość →, następnego mogła stać gdzie indziej. Polovtsoff, który w latach 30. XX wieku przewodniczył International Sporting Club w Monte Carlo, mówi to samo: nowe koła z wymiennymi częściami, przestawianymi codziennie. Stare koła wymieniono, a nie naprawiono.

Poranne sprawdzanie każdego koła poziomnicą jest dobrze poświadczone. Adolphe Smith oglądał je około 1912 roku, a Polovtsoff opisuje je w 1937. Żaden z nich nie mówi, że zaczęło się od Jaggera, i żaden dokument kasyna nie wiąże z nim któregokolwiek z tych środków.

Casino de Monte-CarloFizyczne pomiary koła

Jak duże musi być skrzywienie

Zakład na jeden numerzakładJeden numer (straight up)Pojedynczy numer, płaci 35:1.Czytaj całość → płaci 35 do 1, więc numer musi wygrywać częściej niż raz na 36 spinów, zanim zakład na niego cokolwiek przyniesie. Na rzetelnym kole z jednym zerem wygrywa raz na 37.

Przypuśćmy, że pisarze zapisywali jedno koło przez miesiąc po 500 spinów dziennie: 15 000 spinów. Rzetelny numer wypadłby około 405 razy, plus minus 20. Numer, który wypadłby 465 razy, byłby o trzy takie „plus minus” do przodu, czego samo szczęście prawie nigdy nie daje. Taki numer wygrywa mniej więcej raz na 32 spiny, a zakład na niego przynosi 11,6%: 36 żetonówpieniądzeŻetonKrążek o ustalonej wartości, kładziony na polu zakładów, aby zawrzeć zakład. Także: cheque.Czytaj całość → z powrotem za każde 32,3 postawione. Miesiąc cierpliwego liczenia wystarcza, by znaleźć wadę tej wielkości, i jest za krótki, by znaleźć dużo mniejszą. 500 spinów dziennie to założenie przyjęte do rachunku; nikt nie zapisał, jak szybko chodziły tamte stoły.

Liczebność próbyJeden numer (straight up)

Później

Jagger nie kupił rezydencji. W 1881 roku kupił dom przy 6 Greaves Street w Little Horton w Bradford, a w ciągu następnych mniej więcej dziesięciu lat, według wyliczeń Fletcher, co najmniej trzydzieści dwa domy szeregowe w pobliżu, wynajmowane albo zamieszkane przez krewnych. Fletcher uważa, że około jednej trzeciej pieniędzy oddał dwóm mężczyznom, którzy z nim pojechali. Nic nie wskazuje, by kiedykolwiek ogłosił wygraną publicznie. Zmarł przy 25 Greaves Street 25 kwietnia 1892, w wieku 61 lat; akt zgonu podaje cukrzycę. Jest pochowany przy Bethel Chapel w Shelf, niedaleko miejsca urodzenia. Wartość netto jego spadku wyniosła £1710.

Piosenka

„Człowiek, który rozbił bank w Monte Carlo” zaśpiewano po raz pierwszy w 1892 roku, roku śmierci Jaggera, i jego rodzina długo wierzyła, że piosenka jest o nim. Nie była. Fred Gilbert napisał ją po serii Charlesa Wellsa z 1891 roku, o której rozpisywały się gazety (zobacz Człowiek, który rozbił bank). Charles Kingston zauważył to samo w 1925 roku: zaszczyt przypadł oszustowi, który przyszedł po człowieku z Yorkshire.

Pytania