Komputery do ruletki

Jak zbudowano pierwszy komputer do ruletki

Pomysł przyszedł Edwardowi Thorpowi do głowy wiosną 1955 roku, gdy był doktorantem fizyki na UCLA: koło wykonane zbyt dobrze, by było skrzywione, powinno prowadzić kulkęsprzętKulkaMała kulka wypuszczana na tor przeciwnie do ruchu rotora. Współczesne kulki są z ivorine albo teflonu i mają 18–21 mm.Czytaj całość → po torze tak przewidywalnie, jak porusza się planeta. Sfilmował tanie koło o połowę mniejsze od normalnego ze stoperem w kadrze i uznał, że jest zbyt nieregularne, by dało się je przewidzieć, a wyjazd do Nevady w grudniu 1958 roku pokazał mu, że koła w kasynach chodzą równo. Potem pochłonął go blackjack. W listopadzie 1960 roku w MIT poprosił Claude'a Shannona o przekazanie swojej pracy o liczeniu kart do National Academy of Sciences; pod koniec spotkania Shannon zapytał, nad czym jeszcze pracuje, i projekt ruletkowy przeniósł się do piwnicy Shannona. Kupili w Reno za $1500 regulaminowe koło, postawili je na starym stole bilardowym z łupkowym blatem i mierzyli czas kulki przy świetle stroboskopu i zegarze odczytywanym z dokładnością do setnej sekundy. Z wprawą ich błędy pomiaru czasu spadły z około 0,03 do 0,01 sekundy. Do czerwca 1961 roku komputer miał dwanaście tranzystorów i wielkość paczki papierosów: przełącznik w bucie, naciskany dużym palcem stopy, mierzył czas rotorasprzętRotorObracająca się część koła, na której są przegródki.Czytaj całość → i kulki, a dźwięk w jednym uchu wskazywał jeden z ośmiu sektorówkołoSektorCiągły łuk przegródek na kole, w odróżnieniu od grupy na polu zakładów.Czytaj całość → koła. Tego lata w Las Vegas Shannon mierzył czas przy kole i zapisywał numery jak każdy gracz od systemów, a Thorp stawiał dziesięciocentówki na drugim końcu stołu. Przewidywania się sprawdzały, ale cienkie jak włos przewody do słuchawki ciągle się rwały, a raz kobieta obok Thorpa wpatrywała się z przerażeniem w głośniczek wystający mu z ucha. Nigdy nie grali na poważnie. Thorp ogłosił system w 1966 roku, a szczegóły opublikował w 1979 i 1984.

Pierwsze komputery cyfrowe

Maszyna Thorpa i Shannona była analogowa: jej układ elektryczny był jej programem, a zmiana metody oznaczała przerabianie połączeń. Mikroprocesor zniósł to ograniczenie. Alan Lewis, student Caltechu, w 1972 roku zabrał do kasyna Circus Circus w Las Vegas zbudowany w domu komputer cyfrowy w futerale na aparat, mierzył czas kół z balkonu nad stołami i przekazywał przewidywania przez radio partnerowi na dole. Komputer działał i nic nie zarobił; Lewis dowiedział się później, że pominął przechylenie koła. Od 1976 roku grupa studentów fizyki z Santa Cruz, Eudaemons, wykonała tę pracę gruntownie. Kupili kasynowe koło, zmierzyli kulkę, rotor, przechylenie i odbicia, po czym napisali równania z pięcioma ustawieniami, które gracz dopasowywał do każdego koła, klikając przełącznikami pod palcami stóp przez około dwadzieścia minut przed rozpoczęciem stawiania. Ich komputer kilka sekund po rozpoczęciu spinu wskazywał jeden z ośmiu sektorów. Przy prawdziwym stole w styczniu 1978 roku dał przewagę, którą ocenili na 25%; sprzęt, przypięty do ciała, a później wbudowany w buty, zawodził znacznie częściej niż fizyka (zobacz Eudaemons).

Dlaczego liczyły się spóźnione zakłady

Kasyno może całkowicie uniemożliwić przewidywanie, odmawiając przyjmowania zakładów po wypuszczeniu kulki. Thorp ustalił, że prawie żadne tego nie robiło: w Reno, Las Vegas, Londynie, Monte Carlo, Nicei, Wenecji i Portoryko zwykle wołano „Koniec zakładówproceduraKoniec zakładówZawołanie krupiera (albo komunikat na ekranie), które zamyka przyjmowanie zakładów. Żetonów nie wolno już kłaść, przesuwać ani zabierać.Czytaj całość →” okrążenie lub dwa przed spadkiem kulki. Tego okna potrzebował każdy późniejszy sposób przewidywania, od Eudaemons po późne zakłady zapowiadane, które zespół z Ritza składał na racetrackustółRacetrackOwalny pas na polach zakładów stołów na żywo i elektronicznych, pokazujący numery w kolejności z koła, służący do stawiania sąsiadów i zakładów sektorowych jednym dotknięciem.Czytaj całość → (owalu z numerami w kolejności z koła). Nevada zakazała urządzeń przewidujących w maju 1985 roku, a studia na żywo zamykają dziś zakłady w chwili wypuszczenia kulki.

Jak kasyna się broniły

W latach, gdy zakłady przyjmowano jeszcze po wypuszczeniu kulki, kasyna walczyły z podejrzanymi graczami za pośrednictwem krupiera. Relacje o graczach systemu Normana Leigha w Nicei w 1966 roku i o późniejszych zespołach przewidujących wynik opisują nowego krupieraludzieKrupierOsoba prowadząca grę przy stole do ruletki.Czytaj całość → przy każdym spinie, wymienioną kulkę, spiny krótkie lub szybkie, stół zapełniony ludźmi kasyna, a w końcu zamknięty stół. Te historie pochodzą od graczy i trudno je sprawdzić (Goldman, 2007). Mimo to taktyka ma sens: krótkim ani szybkim spinem nie da się wycelować kulką w przegródkęsprzętPrzegródkaJedno z 37 ponumerowanych zagłębień na rotorze. Także: komora, gniazdo.Czytaj całość →, ale taki spin zaburza pomiar czasu, na którym opiera się przewidywanie.

Mit: krupier potrafi celować kulką

Jak dobre musi być przewidywanie

Thorp (1984) obliczył, ile warte jest przewidywanie, którego błąd ma rozkład w kształcie dzwonu: w typowym spinie przewidziana przegródka jest przesunięta o σ przegródek w jedną lub drugą stronę. Postaw na sam przewidziany numer albo na niego i po dwóch sąsiadówzakładSąsiedziNumer i po dwie przegródki z każdej jego strony na kole, pięć żetonów na pojedyncze numery.Czytaj całość → z każdej strony, a przewaga zależy wyłącznie od σ. Idealne przewidywanie wygrywałoby każdy zakład na jeden numerzakładJeden numer (straight up)Pojedynczy numer, płaci 35:1.Czytaj całość →. Przy σ = 10 przegródek, czyli dokładności, jaką osiągnęli Thorp i Shannon, zakład na jeden numer przynosi około +44% – tyle Thorp podaje dla ich urządzenia; jego relacja z 1998 roku odnosi to do najbardziej uprzywilejowanej ósmej części koła. Przewaga szybko maleje wraz ze wzrostem błędu i znika przy około 17 przegródkach na kole europejskim i 16 na amerykańskim, gdy przewidywanie myli się prawie o pół koła. Budżet błędów samego Thorpa pokazuje, dlaczego ta granica jest blisko: osobne błędy 1,4 i 5,5 przegródki z pomiaru czasu rotora i kulki, 7 ze spadku kulki przez deflektorysprzętDeflektorJedna z metalowych przeszkód na skosie, które rozpraszają spadającą kulkę. Także: kanoe, romb, kołek.Czytaj całość → i 6 z odbić w przegródkach składają się na około 10,8.

Hamowanie

Pytania