Roulette Online PRO
Historia i kultura · Historia · 9 min

Historia systemów gry w ruletkę

Dwa stulecia ludzi zapisujących reguły zmiany stawki.

Krótka odpowiedź

Martingale pochodzi z XVIII wieku; d'Alembert nosi imię matematyka, który go nie lubił; Labouchère to hobby wiktoriańskiego polityka. Żaden z nich wtedy też nie działał.

Martingale
XVIII w., Francja
D'Alembert
od nazwiska 1717–1783
Labouchère
XIX w., Anglia
pierwszy test komputerowy
lata 50. XX wieku

Martingale

Nazwa pochodzi z prowansalskiego slangu hazardowego (à la martegalo, «na sposób mieszkańców Martigues», których uważano za przysłowiowo lekkomyślnych) i oznacza zakład z podwajaniem; notowana jest w słownikach francuskich od lat 60. XVIII wieku. Thorp (1984), za American Heritage Dictionary, podaje drugie ludowe wyjaśnienie: z mieszkańców Martigues kpiono z powodu dziwnych zwyczajów, między innymi sznurowania spodni z tyłu, więc to wyrażenie zaczęło znaczyć «w śmieszny sposób». Była już przestrogą w XVIII-wiecznym Paryżu: Casanova opisuje utratę majątku przy podwajaniu w faraonie w Wenecji w latach 50. XVIII wieku. Matematykę tego, dlaczego system zawodzi – limit stołustółLimit stołuMinimalny i maksymalny dozwolony zakład. To maksimum zatrzymuje progresje z podwajaniem.Czytaj całość → i skończony bankrollpieniądzeBankrollŁączna kwota przeznaczona na grę. Zarządzanie bankrollem to decydowanie, jaką jego część ryzykować na zakład i na sesję.Czytaj całość → – rozumiano już w latach 70. XVIII wieku. W teorii prawdopodobieństwamatematykaPrawdopodobieństwoMiara możliwości wystąpienia wyniku, od 0 do 1 albo od 0% do 100%. Jeden numer: 1/37 = 2,70%.Czytaj całość → „martyngałstrategiaMartingaleProgresja, która podwaja zakład po każdej przegranej. W sekcji Strategie opisano, co robi, a czego nie.Czytaj całość →” stał się w latach 30. XX wieku terminem technicznym na grę sprawiedliwąmatematykaGra sprawiedliwaGra, w której żadna strona nie ma przewagi: każdy zakład ma wartość oczekiwaną równą zero.Czytaj całość →, którą ruletkowy Martingale w niczym nie jest.

Limity stołu w ruletce

D'Alembert

Jean le Rond d'Alembert twierdził w Encyclopédie (1754), że po serii orłów reszka staje się bardziej prawdopodobna, co jest wczesnym sformułowaniem złudzenia gracza przez czołowego matematyka. System gry, który dodaje jednostkępieniądzeJednostkaStawka bazowa, w której liczy system albo gracz. Progresje opisuje się w jednostkach, żeby pasowały do każdego stołu.Czytaj całość → po przegranej i odejmuje jedną po wygranej, nazwali jego imieniem późniejsi gracze, którzy podzielali to przekonanie. On sam go nie zaproponował i w swoje lepsze dni by go odrzucił.

D'Alembert

Labouchère

Henry LabouchèrestrategiaLabouchèreSystem skreśleń: zapisz linię liczb, postaw sumę dwóch skrajnych, po wygranej je skreśl, po przegranej dopisz przegraną stawkę.Czytaj całość → (1831–1912), dziennikarz, właściciel teatru i poseł Partii Liberalnej, spopularyzował system skreśleń w londyńskim towarzystwie w latach 70. XIX wieku i podobno stosował go w Monte Carlo. Metoda, polegająca na zapisaniu linii liczb i postawieniu sumy skrajnych, jest starsza od niego. Jego nazwisko przylgnęło, bo był znany z innych rzeczy i bo system ma rzadką właściwość, że zwykle działa, co czyniło go tematem rozmów przy kolacji.

Systemy i ich patroni
lata 50. XVIII wieku

Casanova przegrywa, podwajając w faraonie. Martingale jest już stary.

1754

D'Alembert publikuje złudzenie, które później jako system nosi jego imię.

lata 60. XVIII wieku

„Martingale” trafia do słowników francuskich jako slang hazardowy.

lata 70. XIX wieku

Labouchère upowszechnia skreślenia w Londynie.

lata 90. XIX wieku

Progresje Fibonacciego i Paroli pojawiają się w podręcznikach hazardu.

pierwsze lata XX wieku

Systemy „sektorowe”, oparte na układzie koła, sprzedawane wysyłkowo.

1939

Halmos, uczeń Dooba, dowodzi, że żaden system gry nie zamieni gry niekorzystnej w korzystną.

lata 50.–60. XX wieku

Komputery symulują każdy system. Wszystkie dają −1/37 obrotu.

dziś

Te same systemy sprzedawane w internecie, z tymi samymi wynikami, symulowane w przeglądarce w tym serwisie.

Ruletka w Monte CarloLabouchère

XX wiek

FibonaccistrategiaFibonacciProgresja według ciągu 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13…: jeden krok naprzód po przegranej, dwa kroki wstecz po wygranej.Czytaj całość → i ParolistrategiaParoliProgresja dodatnia: podwój po wygranej, zacznij od nowa po przegranej albo po trzech wygranych z rzędu. Także: odwrócony Martingale.Czytaj całość → trafiły do podręczników hazardu około 1900. Połowa stulecia przyniosła systemy sprzedawane wysyłkowo, każdy z opinią klienta i gwarancją zwrotu pieniędzy, oraz pierwsze symulacje komputerowe, które pokazały to, co już mówiła matematyka. Dowód, że żaden system nie może działać, już istniał: Joseph Doob (1936) i Paul Halmos (1939) wykazali, że żadna reguła wyboru, kiedy i ile stawiać, nie zmienia oczekiwanego wyniku gry sprawiedliwej ani niekorzystnej, a przegląd Thorpa z 1969 roku przedstawił te warunki w postaci, w jakiej spotykają je gracze. Od tamtej pory systemy się nie zmieniły; marketing przeniósł się z broszur na wideo.

Mit: systemy pokonują kołoFibonacci

Dlaczego przetrwały

System daje graczowi coś do robienia i historię do opowiedzenia. Większość sesji przy większości systemów kończy się małą wygraną, co jest lepszą historią niż arytmetyka. Sesje przegrane są rzadsze i zapamiętywane jako pech. Marketing nie musi kłamać o szansach; wystarczy, że pokaże wygraną sesję, a tych jest mnóstwo. Kontrargument, 2,70% obrotupieniądzeObrótŁączna kwota postawiona w trakcie sesji lub okresu, z uwzględnieniem ponownie postawionych wygranych. Także: handle, action.Czytaj całość →, jest dostępny od 1796 i nigdy nie był tak przekonujący jak szczęśliwa noc.

systemwiekw co wierzonoco robi
MartingaleXVIIIgwarantuje wygraną przez podwajanieczęsto wygrywa mało; rzadko przegrywa dużo; −2,70%
D'AlembertXVIII–XIXwykorzystuje równowagę wygranych i przegranychstawka dryfuje w górę; −2,70%
LabouchèreXIXgwarantuje sumę liniizwykle skreśla linię; czasem ucieka spod kontroli; −2,70%
FibonacciXIX–XXłagodniejszy Martingalewolniejsza wspinaczka, wyższy klif; −2,70%
ParoliXIX–XXgra na seriach wygranychczęste małe straty, rzadkie duże wygrane; −2,70%
Systemy sektoroweXXwykorzystują układ kołanic; −2,70%

Systemy na sprzedaż

Handel w XX wieku dołożył własne schematy, każdy będący nowym układem tych samych ujemnych zakładów. Phase One sprzedawano za $25 plus 10% wygranych kupującego, z obietnicą Phase Two po wpłaceniu $500 i „Inner Circle” za $5000. Żaden z nich nie zmienia arytmetyki: wartość oczekiwanamatematykaWartość oczekiwanaŚredni wynik na zakład w długim okresie. −1/37 stawki dla każdego standardowego zakładu w ruletce europejskiej.Czytaj całość → serii zakładów jest sumą ich wartości oczekiwanych.

systempomysłco dzieje się naprawdę
Phase Onepo pięciu czerwonych stawiać na czarne według skali 5, 25, 70, 200, 500 i 1000 jednostekszósty spin to nadal 18/38 na czerwone; sześć przegranych z rzędu, około 1 na 47 na kole z dwoma zerami, kosztuje 1800 jednostek
Czekanie na zeraodczekać 40 spinów bez 0 i 00, potem stawiać na oba, dodając jednostkę po każdym chybieniuzera nie „muszą wypaść”: żadne z nich nie pada przez 40 spinów mniej więcej raz na dziewięć, a następny spin to wciąż 2 na 38. Dziesięć kolejnych chybień kosztuje 110 jednostek; trafienie w jedenastym daje netto 264. Jedyny skutek to mniej zakładów w czasie czekania
Favored 5czekać, aż pięć numerów się powtórzy, potem na nie stawiaćkażda seria spinów ma powtórzenia; na zadbanym kole niczego nie przewidują
Rotacja ROL / BEHstałe zakłady na szanse proste, rotujące przez czerwone, nieparzyste, niskie oraz czarne, parzyste, wysokieciąg niezależnych zakładów, każdy z pełną przewagą kasyna
„Gwarantowany” system Bartschelly’egoLabouchère, który rozkłada każdą przegraną na istniejące liczby, zamiast dopisywać ją na końcuciąg nigdy się nie wydłuża; stawki i tak rosną

Ten, który nie jest systemem

Reguły stopu: ustalenie z góry, ile przegrać lub wygrać, i odejście. Często sprzedaje się je jako część systemu i są jedyną częścią, która coś robi, bo zmniejszają obrót. Nie mają patrona, co jest stosowne.

Pytania

Który system jest najstarszy?

Martingale, o stulecie lub więcej. Podwajanie po przegranej to pierwszy pomysł, na jaki każdy wpada.

Czy jakiś słynny matematyk poparł jakiś system?

D'Alembert był najbliżej, przez przypadek. Pascal, Fermat, Huygens, Bernoulli i Laplace wyjaśnili, dlaczego systemy zawodzą.

Dlaczego systemy nadal się sprzedają?

Bo większość sesji kończy się wygraną, a wideo z wygraną sesją jest tanie w produkcji.

Chwila oddechu

Dwa stulecia nazwisk. Jedna liczba.

Dwa stulecia nazwisk. Jedna liczba.

Źródła

  1. Thorp, E. O. „Optimal gambling systems for favorable games.” Review of the International Statistical Institute 37(3), 1969.
  2. Thorp, E. O. The Mathematics of Gambling. Gambling Times / Lyle Stuart, 1984.
  3. Doob, J. L. “Note on probability.” Annals of Mathematics 37(2), 1936.
  4. Halmos, P. R. “Invariants of certain stochastic transformations: the mathematical theory of gambling systems.” Duke Mathematical Journal 5(2), 1939.
  5. d'Alembert, J. „Croix ou pile.” Encyclopédie, tom 4, 1754.
  6. Schwartz, D. G. Roll the Bones: The History of Gambling. Gotham, 2006.
  7. Kavanagh, T. M. Dice, Cards, Wheels: A Different History of French Culture. University of Pennsylvania Press, 2005.
  8. Bollman, M. Mathematics of the Big Four Casino Table Games: Blackjack, Baccarat, Craps, & Roulette. CRC Press, 2021. Rozdział 2, ruletka.
sprawdzono 2026-09-28model: europejski, pojedyncze zerometodologia ↗źródła ↗