Roulette Online PRO
Strategie · Układ zakładów · 7 min

Strategia Jamesa Bonda

Stały układ 20 jednostek: 14 na 19–36, 5 na six line 13–18, 1 na zero.

Krótka odpowiedź

Pokrywa 25 z 37 numerów. Wygrywa 67,6% spinów. Traci 20 jednostek przy 1–12. Wartość oczekiwanamatematykaWartość oczekiwanaŚredni wynik na zakład w długim okresie. −1/37 stawki dla każdego standardowego zakładu w ruletce europejskiej.Czytaj całość →: −2,70% z 20 jednostek, jak przy wszystkim innym.

pokrywa
25 / 37
p(wygranej)
67,57%
stawka
20 jednostek
przewaga kasyna
2,70%
Na stole · 25 numerów
Na kole
0321519421225173462713361130823105241633120143192218297281235326

Na czym polega zakład Jamesa Bonda?

Dwadzieścia jednostekpieniądzeJednostkaStawka bazowa, w której liczy system albo gracz. Progresje opisuje się w jednostkach, żeby pasowały do każdego stołu.Czytaj całość → na spin, podzielone na trzy części: 14 jednostek na wysokie (19–36), 5 jednostek na six linezakładSix lineSześć numerów w dwóch sąsiednich rzędach, płaci 5:1. Po francusku: sixain.Czytaj całość → 13–18, 1 jednostka na jeden numerzakładJeden numer (straight up)Pojedynczy numer, płaci 35:1.Czytaj całość →, czyli zerokołoZeroJedyna zielona przegródka, której nie pokrywa żadna szansa prosta ani zakład na tuzin lub kolumnę; źródło przewagi kasyna. Także: pojedyncze zero, 0.Czytaj całość →. Pokryte jest dwadzieścia pięć numerów; dwanaście numerów od 1 do 12 nie. Wbrew nazwie tego układu nie ma w powieściach Iana Fleminga: w Casino Royale (1953) Bond stawia na dwa tuzinyzakładTuzin1–12, 13–24 albo 25–36, płaci 2:1.Czytaj całość → po maksimum stołu. Nie wiadomo, kto pierwszy przypisał ten układ Bondowi.

Gdzie idzie 20 jednostekjednostki
19–36 (wysokie)
14
13–18 (six line)
5
0 (jeden numer)
1
jednostki
0714

Ruletka w literaturzeLimity stołu w ruletce

Ile płaci każdy wynik?

Trafia 19–36 (18 numerów): wysokie płaci 14, six line i zero tracą 6, netto +8. Trafia 13–18 (6 numerów): six line płaci 25, wysokie i zero tracą 15, netto +10. Trafia zero: 35 − 19 = +16. Trafia 1–12 (12 numerów): wszystko przegrywa, −20.

kulka ląduje nanumeryprawdopodobieństworezultat (jednostki)
19–361848,65%+8
13–18616,22%+10
012,70%+16
1–121232,43%−20
EV = (18·8 + 6·10 + 16 − 12·20)/37 = (144 + 60 + 16 − 240)/37 = −20/37 ≈ −0,54 jednostki na spin: dokładnie 2,70% z 20.

Jak wygląda sesja?

W dwóch spinach na trzy wygrywasz od 8 do 16 jednostek; w jednym na trzy tracisz 20. W 37 przeciętnych spinach: 18 × 8 + 6 × 10 + 16 = 220 wygranych, 12 × 20 = 240 przegranych, netto −20 przy 740 postawionych. Wygląda to na wygrywanie, bo w większości jest wygrywaniem, a przegrana jedna trzecia kosztuje więcej, niż zarabiają dwie trzecie wygrane. Pod względem kształtu wypłatpieniądzeWypłataTo, co zwraca wygrany zakład, podawane jako „X do 1” ponad zwróconą stawkę.Czytaj całość → to nieco bardziej nierówna wersja gry na dwa tuziny.

Dziesięć sesji z tym układem przy jednostce $1 ($20 na spin)wynik względem startu
+$760$0−$500+$320−$2500125250375500spinywynik
1000 sesji × 500 spinów · fioletowe p10/p25/p75/p90, jasnoniebieska mediana, 81 bladych próbek · przesuń wskaźnik nad wykresem, żeby zobaczyć kwantyle w danym spinie
  • p10 −$500
  • p25 −$500
  • mediana −$360
  • p75 +$0
  • p90 +$280
1000 sesji × 500 spinów · oś y obcięta do 1.–99. percentyla (skrajne od −$500 do +$1200) · 500 spinów · baza $20 · szanse proste
Przybliżone zakładem na szansę prostą o tej samej oczekiwanej stracie. Prawdziwy układ ma 67,6% wygranych i stratę 20 jednostek, więc ząb piły jest ostrzejszy.

A jeśli podwoić stawkę po przegranej?

Niektórzy gracze podwajają cały układ po przegranym spinie (1–12). Dwanaście numerów przegrywa w 32,4% przypadków, więc dwie przegrane z rzędu zdarzają się raz na dziesięć spinów, a stawka szybko dochodzi do 80 jednostek; limit stołustółLimit stołuMinimalny i maksymalny dozwolony zakład. To maksimum zatrzymuje progresje z podwajaniem.Czytaj całość → $500 od łącznej stawki przy jednostce $1 zostaje osiągnięty po pięciu przegranych (20, 40, 80, 160, 320, potem 640). To MartingalestrategiaMartingaleProgresja, która podwaja zakład po każdej przegranej. W sekcji Strategie opisano, co robi, a czego nie.Czytaj całość → z bardziej stromym urwiskiem i tymi samymi −2,70%.

Dlaczego jest popularny?

Daje graczowi dużo do oglądania: trzy zakłady, cztery wyniki i wygraną w większości spinów. Zwłaszcza żetonpieniądzeŻetonKrążek o ustalonej wartości, kładziony na polu zakładów, aby zawrzeć zakład. Także: cheque.Czytaj całość → na zero wygląda jak ubezpieczenie. Łatwo go też zapamiętać i łatwo powiedzieć krupierowi. Nie jest to krytyka: to zupełnie zwyczajny zestaw zakładów ruletkowych ze znaną nazwą. Trzeba tylko wiedzieć, ile kosztuje ta jedna trzecia.

Pytania

Czy strategia pochodzi z filmów albo z książek?

Z żadnego z tych źródeł, o ile udało nam się ustalić. W Casino Royale (1953) Bond stawia na dwa tuziny; układ nazwano jego imieniem później.

Dlaczego 14, 5 i 1?

Żeby każdy wygrywający wynik zwracał zysk. Przeskaluj je (140/50/10), a proporcje się utrzymają.

Czy jest lepszy niż dwa tuziny?

Ta sama oczekiwana stratamatematykaOczekiwana strataWartość oczekiwana razy łączna postawiona kwota; średnia kwota tracona w trakcie sesji lub okresu.Czytaj całość →. Różnią się wypłaty: dwa tuziny wygrywają +1 jednostkę w 64,9% przypadków, a w pozostałych tracą 2; ten układ wygrywa od +8 do +16 na 20 jednostek w 67,6% przypadków, a w pozostałych traci 20.

Chwila oddechu

Dwadzieścia pięć z trzydziestu siedmiu. Pozostałe dwanaście to cena.

Dwadzieścia pięć z trzydziestu siedmiu. Pozostałe dwanaście to cena.

Źródła

  1. Ethier, S. N. The Doctrine of Chances: Probabilistic Aspects of Gambling. Springer, 2010. Rozdział 13, ruletka.
  2. Fleming, I. Casino Royale. Jonathan Cape, 1953. Rozdział 7: Bond stawia na dwa tuziny.
sprawdzono 2026-09-28model: europejski, pojedyncze zerometodologia ↗źródła ↗