Fizyka kulki

Kulka

Dawniej z kości słoniowej, potem z ivorine (rodzaj celuloidu), dziś zwykle z teflonu lub podobnego polimeru, o średnicy od 18 do 21 mm i masie kilku gramów. Kasyna mają kilka rozmiarów i je zmieniają, bo mniejsza, lżejsza kulkasprzętKulkaMała kulka wypuszczana na tor przeciwnie do ruchu rotora. Współczesne kulki są z ivorine albo teflonu i mają 18–21 mm.Czytaj całość → mocniej odbija się od ścianeksprzętŚciankaMetalowa przegroda między dwiema przegródkami na kole.Czytaj całość → i szerzej się rozpryskuje, co jest korzystne dla kasyna. Kulka musi być niemagnetyczna i jest sprawdzana pod kątem okrągłości; kulka nieokrągła spada wcześnie i nieregularnie.

Na torze

Na pochylonym okrągłym torze kulka potrzebuje siły dośrodkowej mv²/r, by dalej skręcać. Dopóki kulka jest szybka, siłę tę zapewnia ściana toru. Gdy kulka zwalnia, wymagana siła maleje, aż składowa grawitacji skierowana do wewnątrz wzdłuż nachylenia przekroczy to, co geometria potrafi utrzymać, i kulka się stacza. Prędkość krytyczna zależy tylko od promienia i kąta toru, więc na danym kole prędkość spadku jest niemal stała od spinu do spinu, zwykle od 1 do 1,3 m/s.

Wzór hamowania

Tarcie toczne odbiera energię w przybliżeniu ze stałą szybkością; opór powietrza odbiera więcej, gdy kulka jest szybsza. Razem sprawiają, że każde okrążenie jest o przewidywalny przyrost dłuższe od poprzedniego. Zmierzenie dwóch lub trzech kolejnych czasów okrążeń pozwala dopasować stałe tarcia i oporu i wyznaczyć okrążenie, na którym kulka spadnie. Na czystym kole prognoza jest dokładna do kilku dziesiątych sekundy; to właśnie mierzą predyktory oparte na czasie, a strona o hamowaniu pokazuje rachunek.

Rozrzut

Po opuszczeniu toru kulka przemierza skossprzętSkos (apron)Pochyły obszar między torem kulki a przegródkami, na którym znajdują się deflektory.Czytaj całość → i zwykle uderza w jeden z ośmiu deflektorówsprzętDeflektorJedna z metalowych przeszkód na skosie, które rozpraszają spadającą kulkę. Także: kanoe, romb, kołek.Czytaj całość →. To, w który i pod jakim kątem, decyduje, czy wyląduje blisko «przegródkisprzętPrzegródkaJedno z 37 ponumerowanych zagłębień na rotorze. Także: komora, gniazdo.Czytaj całość → spadku», czy ćwierć koła dalej. Potem odbija się po ściankach, czasem wyskakując z przegródki, do której już wpadła. Rozrzut mierzy się dla każdego koła jako rozkład końcowej przegródki względem przegródki pod punktem spadku; na nowoczesnych kołach obejmuje zwykle od 10 do 15 przegródek w każdą stronę, a niektóre koła mają dwa lub trzy maksima, bo w określone deflektory kulka uderza częściej.

Co to oznacza dla gracza

Wszystko do chwili spadku jest w zasadzie możliwe do poznania, a w praktyce bezużyteczne bez sprzętu i spóźnionych zakładów. Wszystko po spadku zaprojektowano tak, by było niepoznawalne. W efekcie wyniki gry są losowe nie dlatego, że fizyka jest losowa, lecz dlatego, że informacja potrzebna do ich przewidzenia ginie między torem a przegródką.

Pytania